22 Şubat 2014

Ritüalistik Davranışlar, Takıntılar ve Stereotipiler




Rutinlerine bağlı bir otizmli çocuk yaşamının gündelik rutininde ya da çevresinde herhangi bir değişiklik olduğunda son derece mutsuz olur. Farklı bir bardakta süt verilmesi ya da mobilyaların yerlerinin değiştirilmesi onu üzebilir, ağlatabilir ve hatta öfke nöbeti geçirmesine neden olabilir.

Oyunlarında sürekli olarak oyuncaklarını sıralayabilir ya da ev eşyaları ile belirli desenler inşa edebilir. Takıntılı bir biçimde aynı nesnelerle ya da aynı oyuncaklarla uygun olmayan bir biçimde ilgilenebilir. Büyüdükçe radyo frekansları, vapur saatleri, doğum tarihleri, sayı dizileri gibi konularla takıntılı bir biçimde aşırı düzeyde ilgilenebilir.


Kalıplaşmış davranışlar(stereotipiler), tuhaf törensel el-beden hareketleri, aralıksız vücudu öne arkaya sallama, el çırpma, parmak şıklatma, nesneleri döndürme, nesneleri sallama, nesnelere tıklama, nesneleri kaşıma, parmak ucunda yürüme gibi ritmik hareketlerden oluşur. Gözlerinin önünde parmaklarını oynatır, renkli kalemleri sopaları tabakları ipleri döndürür, dönen nesneleri, pervaneleri seyreder. Bunlar genellikle kendini uyarıcı etkinlikler olarak tanımlanır. Mekanik bir nesnenin sesi ile aşırı ilgilenebilir ve rahatsız edilecek ya da engellenecek olursa son derece mutsuz olabilir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder